“Çözümcü”, “çözüm karşıtı”…
Plan olmayınca ayrım bu hal aldı!
Evetçi-hayırcı diyemeyince; “çözümcü”, “çözüm karşıtı” diyoruz…
Hiç zorlanmıyoruz…
Tespitlerimiz o kadar net ki, aksini iddia edenin aklından şüphe ediyoruz.
Çözümcü, çözüm karşıtı…
Ülke öyle hal aldı ki:
Kendi çözüm önerini sunmak, çözüm karşıtı olmak demek.
Çok garip ve komik bir durum:
Çözüm önerisi sunuyorsun ve çözüm karşıtı oluyorsun.
Çözüm için öneri getirmek, çözüm istiyorum diyenler tarafından teslimiyetçi olmak demek…
Çok garip ve komik bir durum:
Çözüm önerisi sunuyorsun ve teslimiyetçi oluyorsun.
Çözüm için öneri sunmamak bu kavramlardan kurtulmak demek değil! Kimilerine göre çözümcü, kimilerine göreyse çözüm karşıtı demek.
Çok garip ve komik bir durum:
Çözüm önerisi sunmayarak kurtulamıyorsun ve muhakkak çözümcü veya çözüm karşıtı oluyorsun.
Çözüm ile ilgili bu şekilde yazılar yazmak demek, çözümcü veya çözüm karşıtı olarak suçlanman demek.
Çok garip ve komik bir durum:
Çözüm hakkında işini yapamıyorsun, çözülmüş beyinler tarafından yargılanıyor, damgalanıyorsun…
“Varsın yargılasınlar, damgalasınlar” diyorsun kendi kendine…
“Sen işini yap, doğru bildiğini yaz” diye devam ediyorsun, şu basın camiasında ki çalışmalarına…
Peki ya o çözülmüş beyinleri ne yapacağız?
Nasıl toparlayacağız bu durumu?
Nasıl ‘bir’ olacağız; bunca dağılmışlığın ve kutuplaşmanın sonucunda?
Beyinleri çözenler, dağıtanlar tekrar toparlayabilecek mi?
Salı günü görüşmek ümidiyle?
Çevrenize dikkat edin, temiz tutun